فلسفه و علّت خلقت نه تنها انسان بلکه کلّ نظام آفرینش ظهور و نمود عالم هستی است که مبدأ آن ذات اقدس حقّ است مثل نقاش و خطّاطی است که تا استعداد خود را روی پرده نیاورد کسی از آن مطّلع نخواهد شد و کمال آن استعداد درونی به ظهور و بروز برونی خواهد بود. بنابراین علّت خلقت انسان که آیینه اکمل اسماء و صفات الهی است همان بروز و ظهور کمالات ذات پروردگار است و در این راستا هر فرد به عنوان مظهری تام قابلیّت متحقّق شدن به کمالات لا یتناهی و فعلیّت‌های نهادینه شده در ذات خود را دارا می‌باشد. البته ما به اختیار خود در عالم اَلَست آمدن را انتخاب نمودیم.