من از محضر استاد سؤالی داشتم: می‌خواهم بدانم وقتی که خداوند در قرآن می فرماید: (نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي) [از روح خود در او دمیدم] منظور از این آیه چیست؟ مگر خداوند هم مانند انسان روح دارد که می‌فرماید: «شما را از روح خودم آفریدم»؟

آیا می‌توان گفت: «خداوند روحی شبیه روح انسان است ولی با این تفاوت که روح انسان محدودیت‌هایی دارد اما روح خداوند بی‌انتهاست»؟

با تشکر.