با توجه به اینکه «عدم» به‌طفیل «وجود» مطرح می‌شود و «شر» نیز امری عدمی است، حال آیا دربارۀ فکر پلید (و همچنین دیگر صفات اخلاقیِ مذموم مانند ظلم، دنائت، رذالت و...) باید بگوییم:

۱. ایجاد آن از جانب خداست و اسناد آن به ما؟

۲. یا اصولاً فکر پلید امری عدمی است و به بیان دیگر، فکر پلید یعنی همان نبودِ فکرِ خوب؟

لطفاً توضیح مستوفی همراه با ارجاع به منابع جهت اطلاع بیشتر بیان فرمایید.