امام علی علیه‌السلام با وجود علم مطلق و آگاهی از شهادت خویش در سحرگاه نوزدهم ماه رمضان، چگونه رهسپار مسجد شدند؟ همچنین، امام حسین علیه‌السلام چگونه با علم به وقوع شهادت، به‌سوی کربلا حرکت کردند؟ در این میان، قاعدۀ عقلیِ «لزوم اجتناب از خطر و دفع ضرر» چگونه توجیه می‌شود؟

با تشکر از پاسخگویی شما.