الشمس الساطعة
رسالة في ذكرى العالم الرباني العلامة السيد محمد حسين الطباطبائي التبريزي
73٬147
يمثل هذا الكتاب تأبين ومحاورات التلميذ مع العلاّمة العارف بالله وبأمر الله السيد محمّد حسين الطباطبائي التبريزي قدّس الله تربته، ويشمل قسمين يتطرّق سماحة العلاّمة آية الله المؤلف مُدّ ظلّه في أوّلهما لبيان تأريخ حياة العلاّمة الطباطبائي قدّس سرّه وأسلوبه العلمي والفلسفي والعرفاني والتفسيري ولبيان أحوال ثلة من الأجلاّء، في حين يتطرّق في القسم الثاني إلى ذكر بعض محاوراته مع العلاّمة الطباطبائي التي تشمل أبحاثاً قرآنيّة وفلسفيّة وعرفانيّة وأخلاقيّة وعلميّة وتأريخية.
الحصول على الكتاب من سراي جاويد
الشمس الساطعة
87...۱
- (... تتمة الهامش من الصفحة السابقة) التي أنشدها حين رجوعه من تبريز:
از دل آن روز كه من زاده‌ام *** داغ بدل بوده و دل داده‌ام تا به ره افتاده‌ام از كودكى *** هيچ نياسوده دلم اندكى شهر و ده و سينه و دريا و كوه *** گشتم و بگذشتم و دل در ستوه رحل بهر جاى كه مى‌افكنم *** روز دگر خيمة خود مى‌كَنم شاهد مقصود نديدم دمى *** هيچ نديدم خوشى و خرّمى چرخ نگرديد بكامم دمى *** قرعه نيفتاد بنامم دَمى از كف و از كاسه گردون دون *** برده‌ام و ريخته‌ام اشك و خون من كه نبودم به رهش خار راه *** كوشش وى را ننمودم تباه جرم من اينست كه آزاده‌ام *** در رقمِ تيره دلى، ساده‌ام دوش بياد دل ويران شدم *** چون خط ايّام پريشان شدم عاقبتم سينة غم تنگ شد *** پاى شكيبائى من لنگ شد شمع بدستى و بدست دگر *** ساغر و مينا، شدم از در بدر نيم شب از خانه گريزان شدم *** گاهِ سحر سوى گلستان شدم گاهِ بهار و شب مهتاب بود *** خرگه و گُل بود و لب آب بود جشن به دو شيوة سرو و سمن *** كرده پر از غلغله صحن و چمن بر سر هر بوته گلى گل زند *** پاى سخن زيور و سنبل زند نغزْ نسيمى كه ز خاور وزد *** خود لب گل، گل لب نسرين گزد رقص كنان نسترن و ياسمن *** چنگ زنان، چنگ زنان چمن تازه عروسان چمن گرم ناز *** پرده در افتاده برون جسته راز مرغ سحر هر چه بدل راز داشت *** چون نِى بى خويش در آواز داشت چون بغنوديم بيك كُنج باغ *** شيشه و پروانه و جام و چراغ ليك دلم چون خم مى‌جوش داشت *** شاهد اندوه در آغوش داشت بسته لب و ديده و گوش از جهان *** گرم سر از تابش سوز نهان چشم و لبى را كه ز غم بسته بود *** گريه گهى خنده گهى مى‌گشود ديدم و پروانه به گرد چراغ *** گردد و بزمى است دگر سوى باغ ليك سراسر همه خاموشى است *** جلوه‌گه راز، فراموشى است در دو سر باغ دوتا جان فروش *** اين بطواف آمده آن در خروش (تابع الهامش في الصفحة التالية...)عالم پروانه همه راز بود *** عالم بلبل همه آواز بود
- (... تتمة الهامش من الصفحة السابقة) التي أنشدها حين رجوعه من تبريز:
/
693